23.21 PM
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
รอหน่อยแล้วกัน
 
เมื่อคืนบังเอิญไปเจอเพลงสุดรักที่ไม่ได้ฟังมาเกิน10ปีมาครับ
ย้อนกลับไปสมัยก่อนตอนนั้นประมาณปริญญาตรีปี 1 ที่ลาดกระบัง
พวกเราทั้งกลุ่มสนิทกันมากจะมีกิจกรรมร่วมกันไปไหนไปกันตลอดเวลา
และตอนนั้นมีละครอยู่เรื่องหนึ่งที่ออกมาแล้วโดยใจพวกเราชาวหนุ่มโสดกันสุดๆ
เรื่องนั้นคือ"สนทนาประสาจน"ครับ
 
พระเอกเป็นศิลปินวาดรูปธรรมดาๆคนหนึ่งที่แอบหลงรักสาวผู้ดีรูปงามจิตใจดี
ทั้งสองได้เจอกันตอนที่พระเอกคือ ดู๋สัญญา รับงานเขียนรูปที่บ้านนางเอก
แต่เมื่อหมาวัดริอยากจะเด็ดดอกฟ้า
แล้วหมาวัดตัวนั้นจะทำอะไรได้มากไปกว่าการแอบชะเง้อมองและเจียมตน
สิ่งเดียวที่พอจะยื้อเวลาให้อยู่กับนางเอกได้มากที่สุดคือ
การซื้อเวลาวาดรูปให้บ้านนางเอกช้าหน่อยจะได้มีเวลาอยู่กับนางเอกนานๆ
 
เรื่องราวหลังจากนั้นเป็นยังไงผมก็จำไม่ได้แล้วครับ
เพราะมันนานเกิน10กว่าปีจำได้แต่ว่ามันจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง
คงเป็นเพราะนี่เป็นหนังลักษณะในแบบมองโลกสดใสของเอ็กแซ็กสมัยแรกๆ
แต่สิ่งที่เป็นที่น่าจดจำที่สุดเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้คือเพลงประกอบครับ
เพลงนี้เป็นเพลงที่พวกเราทั้งกลุ่มร้องได้กันหมด
เพราะตอนนั้นพวกเราต่างก็หลงรักสาวคณะอื่นกัน(เป้าหมายคนละคนกันทั้งกลุ่ม ฮ่าๆ)
ที่ณ เวลานั้นพวกเราต่างก็พาคิดไปว่าพวกเธอช่างดูสูงศักดิ์กว่าพวกเรามาก
สิ่งเดียวที่พวกเราทำได้ตอนนั้นคือแอบชอบและร้องเพลงปลอบใจตัวเองไปวันๆ และที่มันโดนใจสุดๆก็เพลงประกอบเพลงนี้ก็ช่างคล้ายกับพวกเราซะเหลือเกิน
เพลงนี้จึงเป็นเพลงประจำกลุ่มที่ต้องเอามาร้องทุกคราวที่สังสรรค์กัน
 
 
 
.............
 
ก็รักเขาหมดหัวใจ(ใจไม่กล้า)ก็เรามันเดินดินธรรมดา(แต่เขาอยู่บนฟ้า)
ก็หวังว่าเขาจะโน้มลงมาสู่มือแต่หวังนั้นอาจจะสูงไป(เป็นไปได้ยากหน่อย)
ก็เราเป็นใคร เขาเป็นใคร(แต่ใครจะเป็นใคร) แต่คนบนดินจะขอตะกายขึ้นไป..ให้ได้
 
และเมื่อตัวเขาคือเส้นชัยก็ทำให้เราต้องสู้ให้รู้ว่าเรามีจุดหมาย(มีจุดหมาย)
และเมื่อตัวเขานั้นอยู่สูงก็ทำให้เราต้องเอื้อมให้ไกลให้ไกลกว่านี้(ไกลพอหรือเปล่า)
 
แต่รอสักหน่อยก็แล้วกัน(คงจะไม่นานหรอก)ก็ในวันนี้ยังไม่ถึง(สักวันก็คงถึง)
แต่หวังเอาไว้ ว่าซักวันหนึ่ง..(โอ้ ดอกฟ้า)

จะเอื้อมไปเด็ดมาให้ได้
 
......................
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
และแล้วเวลาสิบกว่าปีก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ณ ตอนนี้เพื่อนผมหลายคนต่างก็เด็ดดอกฟ้านั้นมาไว้ในมือได้สมดังใจ
หลายคนก็มีทายาทตัวน้อยน่ารักไว้เป็นหมาวัดรุ่นต่อไปแล้วครับ
จากเรื่องนี้ทำให้รู้ว่าระยะเวลามันพิสูจน์อะไรได้หลายๆอย่างครับ
สิ่งหนึ่งที่ทำให้เราเห็นเป็นรูปธรรมคือ..
หากเราแสดงออกถึงความรักด้วยความมุ่งมั่นและความจริงใจ
เมื่อนั้น" รัก "ก็จะมาอยู่เคียงข้างเราตลอดไปครับ
 
แต่หวังเอาไว้ ว่าซักวันหนึ่ง(โอ้ ดอกฟ้า)
 
จะเอื้อมไปเด็ดมาให้ได้
 
^ ^
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

big smile big smile big smile

#7 By [[E-นู๋นุ่น]] on 2010-12-11 11:26

ชอบๆๆ

#6 By Duplicator (58.136.98.140) on 2010-10-30 04:49

แสดงว่าพี่กิ้วมีดอกฟ้าในใจแล้วนะนี่.. cry

คิดถึงวัยมหาลัย ตอนนี้เพื่อนๆ ออกเรือน มีลูก.. เพื่อนสนิทที่สุด เพิ่งได้ลูกอ่อน เห่อลูกมันเหมือนเป็นลูกตัวเองเลย.. เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ.. เหมือนเมื่อวานซืน เรายังนั่งล้อมวง เล่นกีตาร์ พูดคุยไร้สาระ ปลอบใจเวลาเกรดออก..

ทุกวันต้องใช้ให้คุ้มๆ เนอะ big smile

#5 By แอ้ on 2010-10-14 10:53

แล้วเมื่อไหร่พี่กิ้วจะได้ดอกฟ้ามาเชยชมมั่ง

^0^

#4 By tae_moship on 2010-10-13 23:08

ชอบๆๆ

#3 By LungDeng on 2010-10-13 21:16

จะเอื้อมเด็ดดอกฟ้า
อย่าลืมทาจั๊กกะแร้ให้หอมๆก่อนนะลุง
ไปเม้นท์ที่บ้านซะสาวแตกเชียวนะ

confused smile confused smile confused smile

#2 By พังเพรียว on 2010-10-13 11:47

big smile big smile big smile Hot!

#1 By i'am-toontoon on 2010-10-12 23:27